Η ομιλία αποτελεί ένα κοινωνικά αποδεκτό και ευρέως χρησιμοποιούμενο μέσο επικοινωνίας. Διευκολύνει την επικοινωνία με την οικογένεια και το περιβάλλον, συμβάλλει στην πρόσβαση του ατόμου σε όλες τις μορφές εκπαίδευσης και στην ενσωμάτωσή του στην κοινότητα. Ωστόσο, τα παιδιά και οι ενήλικες που δεν έχουν αναπτύξει επαρκή ή και καθόλου ομιλία χρειάζονται εναλλακτικά μοντέλα επικοινωνίας.

Τα εναλλακτικά μοντέλα επικοινωνίας εισάγονται στη ζωή ανθρώπων που έχουν ανάγκη να υποστηριχθούν προκειμένου να επικοινωνήσουν με ένα τρόπο πέραν της ομιλίας. Βασίζονται στην οπτικοποίηση της γλώσσας, προκειμένου ο χρήστης να μπορεί να είναι άμεσος και να αλληλεπιδρά με ασφάλεια με το περιβάλλον του. Εναλλακτικός τρόπος θα μπορούσε να είναι: η γραφή, τα σύμβολα, οι φωτογραφίες, τα νοήματα, οι εικόνες, τα αντικείμενα, η υποστηρικτική τεχνολογία. Η επιλογή του κατάλληλου μοντέλου επικοινωνίας πραγματοποιείται έπειτα από αξιολόγηση των ικανοτήτων του ατόμου σε επίπεδο αναγκών, κατανόησης, όρασης, ακοής και κινητικών δεξιοτήτων.

Τα εναλλακτικά συστήματα επικοινωνίας ενθαρρύνουν την κατανόηση της γλώσσας, και προωθούν την ομιλία, χωρίς να απομακρύνουν το άτομο από αυτή (όπου είναι νευρολογικά εφικτό να συμβεί).